1903 Geboren de 10de januari te Masnago, een stadje vroeger in de provincie Como lag en dat sinds 1927 valt onder de administratie van Varese, de belangrijkste stad.

1918 Diploma van het technisch instituut "Francesco Daverio" te Varese. Na de dood van zijn vader onderbreekt hij zijn studies en vindt werk als leerling timmerman in de plaatselijke nederzetting van de "Carrozzeria Macchi" ; later gaat hij over naar de afdeling metaalbewerking waar zijn passie voor auto's begint; Als grote bewonderaar van Leonardo Da Vinci en Michelangelo begint hij the tekenen en houtsnijden onder prof. Giuseppe Talamoni en volgt de werkplaatsen van de beeldhouwers Lodovico Pogliaghi en Enrico Butti met wie hij samenwerkt aan de realisatie van een oorlogsmonument te Varese.

1922 De directie van de Macchi beindrukt van zijn bekwaamheid als tekenaar plaatst hem over naar de ontwerpafdeling.

1923 Een groep van Franse technici die zijn tekeningen zagen nodigen hem uit om ervaring op te doen en in April vertrekt hij naar Parijs.

1925 Na afloop van zijn Franse stage keert hij terug naar Italie bij de Macchi als hoofdtekenaar en opent tevens zijn eigen werkplaats als artiest in het centrum van Varese in de Via Indipendenza n.3 .

1929 Als gevolg van meningsverschillen met de directie verlaat hij de Macchi en opent zijn eigen teken- en ontwerpbureau in de Quartiere Victoria n.7 (heden Via F.Crispi). Zijn eerste klanten zijn de "Carrozzeria Varesina" in dezelfde stad en de "Carrozzeria Baroffio" te Maino (een voorstad van Varese).

1931 Hij verlieft zich in de jonge Giovanna Barcella, maar zijn moeder is tegen deze verhouding omdat zij hem met een nicht wil laten huwen. Daarom sluit hij zijn bijde werkplaatsen en vertrekt met Giovanna naar Parijs.

1932 Op 25 april wordt zijn eerste zoon Leonardo geboren en op de 27ste van dezelfde maand wordt hij aangesteld bij de Citroën.

1933 In één nacht tijds ontwerpt hij de Traction Avant in plastiline, voor de eerste maal in de geschiedenis wordt een auto direct als model ontworpen en niet eerst op papier.

1934 Hij begint in Frankrijk tentoon te stellen en krijgt de derde prijs voor beeldhouwkunst op de 46ste Exposition des Beaux-Arts te Asnières .

1935 Hij neemt deel aan de 5de Exposition des Beaux-Arts te Asnières en aan de expostie "Stad van Versailles" en in beide wordt hem de tweede prijs voor beeldhouwkunst verleend; In de Citroën begint hij onder de directie van Boulanger aan een nieuwe auto the werken, de TPV (2 CV). De Carozzeria Baroffio in Italie verwezelijkt volgens zijn ontwerp de eerste autobus met een totaal uitzicht, t.w. met de cabine boven de motor.

1936 Hij stelt tentoon in de Gallery Carmine te Parijs samen met andere Italiaanse artiesten waaronder De Chirico, De Pisis, Corbellini. Vanwege zijn frenetieke artiestische activiteit verblijft hij veel tijd ver van zijn familie zodat Giovanna beslist van hem te scheiden en de 15e februarie keert zij terug naar Italie met hun zoon Leonardo. Nu is hij alleen en neemt deel aan vele Parijse tentoonstellingen: de Slon des Tuileries, de Salon d'Automne, de Tentoonstelling van Franse Artiesten. Hij ontwerpt een driewielig voertuig, de V3R genaamd, voor het ERSA bedrijf te Courbevoie, dat echter in de prototype fase blijft. Het zal in 1954 vrschijnen onder de naam MATHIS 333.

1937 Zijn zoon Leonardo keert naar Parijs terug met Angela, zijn grootmoeder van vaderszijde .

1939 Hij ondertekent het design van de carosserie van de eerste vrachtwagen met een enkelvoudige platte bodem, T.U.B. genaamd. Vanwege de dreigende oorlog in Europa beslist Bertoni om zijn zoon en zijn moeder naar Italie te sturen. In het voorjaar houdt hij zijn eerste persoonlijke tentoonstelling in de Gallerie Dyes Carmine te Parijs en daarna in augustus in Varese vertoond.

1940 Na de oorlogsverklaring van Italie is Bertoni een vijand van Frankrijk en, omdat hij zijn nationaliteit niet opgeeft, wordt hij op de 11de juni gevangen genomen om gedeporteerd te worden naar de Franse koloniën. De inval van de Duitse troepen voorkomt zijn deportatie en hij wordt bevrijd. Een erstig ongeluk met de motorfiets bij een dienst controle voor de Citroën dwingt hem tot een oponthoud van een jaar in een privé kliniek waar hij zes operaties ondergaat om zijn linker been te redden, dat uiteindelijk toch drie centimeter korter blijft. Gedurende deze tijd maakt hij veel portretten en legt zich toe op het studeren van patenten, van de Duitse taal en voor een architektuur diploma. Hij vraagt, via het Italiaanse Ministerie voor de Marine, een patent aan voor een magnetische torpedo (een magneet in de punt trekt de ijzeren massa van een schip aan) dat echter wordt afgewezen vanwege gebrek aan steun op een praktische evidentie van het ontwerp .

1941 Tegen het einde van dit jaar wordt hij heropgenomen bij de Citroën. Tegelijkertijd prepareert hij, in zijn werkplaats in de Rue du Théatre n.48, nieuwe beeldhouwwerken ter presentatie in verschillende Parijse tentoonstellingen .

1942 Hij keert terug naar Varese om zijn moeder Angela en zijn zoon Leonardo te bezoeken en neemt de gelegenheid waar voor een vacantie.

1943 1943 tijdens een persoonlijke tentoonstelling in Montparnasse ontmoet hij Lucienne Marodon, prima ballerina bij de Scala te Milaan en bij de Opéra van Parijs, en raakt op haar verliefd.

1944 Op vrijdag de 25ste augustus bevrijden de Franse troepen Parijs en op de 31ste wordt Bertoni opnieuw gevangen genomen onder de beschuldiging van collaboratie met Duitsland maar na drie dagen wordt hij ontlaten met complete ontlasting .

1945 Bij de Citroën begint hij het design van de T.P.V. en de V.D.G., een voertuig dat de Traction Avant moet vervangen. Bertoni toont verdere nieuwe werken in de grootste tentoonstellingen te Parijs. In het "Institute of the Sisters of Mercy" (Orde van Italiaanse nonnen te Parijs) raakt hij bevriend met monseigneur Angelo Roncati (de toekomstige Paus Johannes de 23ste) en met zijn raadsheer monseigneur Silvio Oddi (een toekomstige cardinaal van de Vaticaanse Raad).

1946:Hij keert terug naar Varese en ontmoet Giovanna om over de toekomst van hun zoon Leonardo te beslissen, die op de 26ste Augustus definitief aan de moeder wordt toegewezen .

1947 Op de 27ste maart trouwt hij met Lucienne Marodon in de Kapel van de Italian Sisters.

1948 Op de 27ste Juni wordt zijn tweede zoon Serge geboren; twee dagen later verwerft Bertoni, als afsluiting van zijn studie in een ziekenhuisbed in 1940, de titel van architekt. In dat jaar vraagt hij ook patenten aan bij het Ministerie voor de Industrie een "veelvoudig verstelbare ketting" en voor een "drievoudige drukveer".

1950 Hij begint zijn activiteit als architekt in Parijs en randsteden. Hij wordt tot erelid van de Academie van de Euliteti bij de San Miniato te Pisa benoemd vanwege de donatie van een dodenmasker van Napoleon die hij bij een antiquair in de Rue Montparnasse te Parijs gevonden had. Volgens een analyse door de Academie schijnt het de eerste afdruk van het gelaat van de keizer te zijn.

1953 Op de Internationale Tentoonstelling voor Vrije Kunst te Parijs wordt hem de eerste prijs voor tekenen en de tweede prijs voor beeldhouwen toegekend .

1954 Nogmaals op de Internationale Tentoonstelling voor Vrije Kunst te Parijs wordt hem de eerste prijs voor beeldhouwen toegewezen.

1955 Zijn meesterwerk de DS 19 wordt gepresenteerd op de Salon de l'Automobile te Parijs. Deze gebeurtenis kenmerkt de geschiedenis van de auto in de 20ste eeuw en plaatst Bertoni naast de Meesters van Design .

1956 Hij patenteert in het gebied van het bouwen een nieuw systeem voor de konstructie van familiehuizen: meer dan 1000 zullen gebouwd worden in 100 dagen te San Luis USA. UN.E.S.C.O. nodigt hem uit zijn beeldhouwwerken in de tentoonstelling ter gelegenheid van de Olympische Spelen te Limoges te presenteren. Hij is aanwezig met drie sculpturen.

1957 De Citroën DS 19 wordt op de "Triennale " te Milaan getoond en wordt de prijs voor het beste werk voor Industrial Design.

1960 Hij krijgt de derde prijs in de Tentoonstelling van Franse Artiesten. Hij begint de bouw van zijn tweede kunstwerkplaats in de Rue Ville Maurice, Antony .

1961 Zijn laatste werk als designer, de Citroën Ami 6, wordt geproduceerd. De Franse Minister voor Kultuur, de nobelprijswinnaar André Malraux, benoemd hem tot Meester in de Orde van Kunst en Letteren van de Franse Republiek. Het is de welverdiende erkenning van een man die veel heeft gegeven aan de Franse Kultuur.

1962 Nogmaals op de Internationale Tentoonstelling voor Vrije Kunst te Parijs wordt hem de eerste prijs voor beeldhouwen verleend.

1964 Op de 7de februari sterft hij na een apoplexie. Helios Ilo Tarbuio, uitgever van de "Artistic and Literary Awakening" te Parijs schreef in zijn denkschrift: "Flaminio Bertoni, een talentvolle beeldhouwer en oprechte vriend die wij nu verliezen. Wij zijn van de mededeling van de voortijdige dood van onze goede vriend Flaminio Bertoni. Hij had een verheven geest en een nobele ziel. Hij maakte deel uit van een elite die zich verheft boven dat wat men soms de "Menselijke Maatschappy" noemt."